Polimer Matriks üzerindeki nem etkisi:
Reçine tarafından su emilimi bazen bazı reçine özelliklerini değiştirebilir. Bu tür değişiklikler esas olarak 120 ° C’nin üzerindeki sıcaklıklarda meydana gelebilir ve sonuç olarak kompozit tokluğu büyük ölçüde azaltılabilir. Bununla birlikte, inşaat mühendisliğinde ve özellikle suya bitişik yapılarda kullanılan kompozitlerde bu durum nadiren gerçekleşir ve çok da önemli değildir, nem emiliminin kompozit üzerinde yararlı bir etkisi vardır. Nem emilimi, reçine şişmesine neden olur ve bu da matris ile kompozit sertleşme sırasında büzülmenin neden olduğu lifler arasındaki artık gerilmeleri azaltır. Bu, matris ve fiberler arasında gerçekleşen gerilmelere neden olur ve yük kapasitesini arttırır. Öte yandan, yanlış yapılandırılmış kompozitlerde, elyaflar ve matris arasındaki arayüzde veya kompozit katmanlardaki boşluğun varlığından dolayı, suyun boşluklara veya elyaflar arasındaki arayüze girdiği rapor edilmiştir. Matris ve uygun reçine malzemelerinin seçilmesi veya elyaf yüzeyinin doğru hazırlanmasının yanı sıra yapım tekniklerinin geliştirilmesiyle elimine edilebilecek reçine mağaralarına yol açar.
Nemin elyaf üzerine etkisi:
Genel inanç, cam elyafının, suyun yanında uzun süre kalmaları durumunda zarar göreceği yönündedir. Bunun nedeni, camın alkali metal oksitlerin yayıldığı silikadan yapılmış olmasıdır. Alkali metal oksitler hem su emicidir hem de hidroliz olabilir. Bununla birlikte, çoğu durumda inşaat mühendisliği, yalnızca az miktarda alkali metal okside sahip olan ve bunun sonucunda su ile temas tehlikelerine karşı dirençli olan E-cam ve S-cam kullanır. Genel olarak, cam elyafından yapılan kompozitler, aşırı su girişini önlemek için iyi bir şekilde yapılmalıdır, çünkü cam elyafı yüzeyinde su bulunması, çatlak büyümesini artırabilen yüzey enerjisini azaltacaktır. Öte yandan, aramid lifleri, onları şişirip alevlendiren önemli miktarda suyu emebilir. Bununla birlikte, çoğu fiber, iyi matris bağlanması olan ve aynı zamanda su emilimini koruyan bir kaplama ile korunmaktadır. Çok sayıda çalışmanın nemin karbon fiberler üzerinde istenmeyen etkilere sahip olmadığını gösterdiği belirtilmelidir.
Suya doymuş kompozitlerin genel davranışları:
Doymuş su kompozitleri tipik olarak, matris yumuşaması nedeniyle hafif bir süneklik artışı göstermektedir. Bu, polimer kompozitlerde su emiliminin yararlı bir yönü olarak kabul edilebilir. Ayrıca, sınırlı direnç kaybı ve elastikiyet modülü doymuş su kompozitlerinde oluşabilir. Bu tür değişiklikler genellikle geri dönüşümlüdür ve bu nedenle, bileşik kuruduktan hemen sonra, kayıp özelliklerin etkisi tekrar telafi edilebilir. Artan hidrostatik basıncın (örneğin, kompozitler suyun altında ya da denizin dibinde kullanıldığı zaman) dikkat çekici Kompozit ve mekanik özellikleri tarafından absorbe edilen daha fazla su ile sonuçlanması gerekmez. Bu nedenle, temel polimer yapıların çoğunun yüksek bir dayanıklılığa sahip olması beklenmektedir. Aslında, hidrostatik basınç altında, mikro çatlakların kapanması ve arayüzey israfı nedeniyle su emme hafifçe azalır. Su emiliminin kompozitlerin yalıtım özelliklerini etkilediği belirtilmelidir. Mikro yapılardaki serbest suyun varlığı, kompozitin yalıtım özelliklerini büyük ölçüde azaltabilir.
Termal Nem etkileri:
Sıcaklık, kompozitlerin su emme mekanizmasında ve sonraki geri dönüşü olmayan etkilerinde belirleyici bir rol oynar. Sıcaklık, suyun dağılımını, miktarını ve emme hızını etkiler. Artan sıcaklıkla birlikte, su emme miktarı ve hızı hızla artar. Araştırmalar, birkaç saat boyunca kaynar sudaki kompozit yerleşimden kaynaklanan atığın, kompozit bileşenlerin ayrılmasına eşdeğer olduğunu ve 50 ° C suya 200 gün boyunca konması durumunda çatlayacağını göstermiştir. Normal oda sıcaklığında, kompozit örnekler herhangi bir hasar göstermedi. Bu gözlemler, kompozitlerin yaşlanması ile ilgili hızlandırılmış deneyler için tekniklerin geliştirilmesine yol açmıştır.